“Το ‘χω, το ‘χεις, το’χει”.
Φράση του συρμού τον τελευταίο καιρό, η οποία ερμηνεύεται αναλόγως με την κατάσταση. Επί παραδείγματι : εισαι ανθρωπος της παρέας, τους κάνεις να γελάνε όλους με τις γκάφες σου, “το΄χεις”. Διαθέτεις 8 ώρες για να τελειώσεις 9 διαφορετικές δουλειές και τα καταφέρνεις (χωρίς άγχος κυρίως), “το ‘χεις”. Σε σταματάνε στο δρόμο για παράβαση ορίου ταχύτητας, αλλά ξεμπερδεύεις με μια απλή επίπληξη, “το’χεις”. Σου ζητούν να δώσεις λύση ή απάντηση σε ένα ερώτημα και απαντάς “ένα λεπτό, ένα λεπτό, το’ χω.” Συζητάς για τα επιτέυγματα ενός ανθρώπου που ξέρεις, λέγοντας “θα πάει μπροστά αυτός, το ΄χει”.
Η χρήση της φράσης είναι απλή. Είναι υποκατάστατο μιας λέξης που όλοι ξέρουμε αλλα εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή μας διαφεύγει. Και ακόμη χειρότερα, δεν ειναι μία λέξη, είναι διαφορετική κάθε φορά και σχετίζεται με την εκάστοτε περίσταση. Οπότε, κάνουμε τη ζωή μας ευκολότερη, χρησιμοποιώντας ενα άρθρο και ένα ρημα συντετμημένα. Φαίνεται πάντως ότι η φράση εξυπηρετεί, μια που πια η συχνότερη απόκριση απέναντι της είναι ένα χαμόγελο.
Σε μένα αυτή την περίοδο λειτουργεί το ανάποδο.
Τόσες μέρες τωρα διανύουμε με ΚΣ (Κανονικες Συνθήκες) την δευτερη αγαπημένη μου εποχή. Χριστό δεν έχω καταλάβει από το φθινόπωρο. Κάνει κρύο τα πρωινά, αλλά δεν ανυπομονώ για το χουζουρεμα μετα το ξυπνημα, ισα ισα σηκώνομαι απότομα. Δε χαμογελάω όπως συνηθίζω, κάθε φορά που βρέχει.
Κάνω τη δουλειά μου, μένω παραπάνω αν χρειάζεται με εκείνο το μόνιμο άγχος που με διακρίνει, αλλά αντιδρώ λες και δεν τρέχει τίποτα. Είτε πιάσω το deadline, ειτε όχι, το ίδιο μου κάνει.
Πήγα στη Μαντόνα, ήμουνα 15 μέτρα απο τη σκηνη, ήξερα παραδόξως όλα τα τραγούδια, έβλεπα ότι το πρόγραμμα ήταν φτιαγμένο για να ανεβάζει το ρυθμό σταδιακά, αλλά καμία κίνηση δεν έκανα για να συμμετέχω στο χοροπηδητο των υπολοίπων. Παρόλο που μου άρεσε κιόλας.
Δεν έχω πληρωθεί ακόμη τους μισθούς μου και ως ένα σημειο φταίω κι εγω, αλλά δεν ενεργοποιουμαι ωστε να φτάσει το μετρητό ( ή η επιταγή) στα χέρια μου. (!)
Αισθάνομαι οτι διαφέρω λίγο (εως πολύ) από τους υπόλοιπους της ηλικίας μου, χωρίς να μπορώ να πω με σιγουριά αν αυτο έιναι αρνητικό ή θετικό. Καλό είναι να ‘μαστε διαφορετικοί, το ξέρω, αλλά σε ορισμένα πραγματα διαφέρω δραματικα.
“Δεν το’ χω”. Και ακόμη ψάχνω τι ακριβώς είναι αυτό.
Μια αδράνεια, ρε παιδιά. Μάλλον να φύγω θέλω. Αλλα κι αυτο, όυτε κρύο ουτε ζέστη. Τι στο καλο;
Υγ: Μέσα σε όλα ανακάλυψα το Plurk. Να και κατι ενδιαφερον
Υγ2: Νομίζω ότι μόλις έγραψα το πρώτο ποστ της κατηγορίας “ό,τι να ΄ναι”
:lol:
