Προσκλήσεις (κάλλιο αργά παρά ποτέ)

Κουλά σκηνικά και  εμπνευσμένες στιγμές συνθέτουν τις ημέρες μου τελευταία. Πριν γράψω ακόμα ένα ποστ με “ό,τι να΄ναι” (παραδεχομαι ειναι το φορτε μου αυτο), πρέπει να απαντήσω σε μερικά παιχνίδια που εχω κληθεί, και μαλιστα συντομα γιατι λίγος καιρος να περασει ακομη και θα ξεχάσω ποιος με κάλεσε!

Συμμετοχή 1:

Η ~~Α~~ με έβαλε στο παιχνίδι των 3 ευχών.

Για μένα λοιπον εύχομαι: να σταματησω να γκρινιαζω για τα πάντα.

Για τους φιλους εύχομαι: να προσέχουν και να επιλέγουν σωστά

Για τους εχθρούς εύχομαι: να ‘ναι καλά που υπάρχουν για να μπορώ να αποδεικνύω την αξία μου!

Συμμετοχή 2:

Ο Koulpa και η  Artanis μου παν να κανω κατι ερωτήσεις, σε ενα φιλόσοφο,σε ενα μέντιουμ, σε ένα παλιό έρωτα, σε ένα παιδί και στον καθρέφτη μου. Διάβαζα ποστ από εδώ , διάβαζα από εκει, μου βγάζαν μια μελαγχολία, και μου άρεσαν κιόλας.Αλλά, όχι ,λοιπόν. Εγώ είμαι τρελή.

Προς φιλόσοφον: Δε μας χέζεις ρε Νταλάρα;

Προς μέντιουμ: Αφού το δωμάτιο που σε φιλοξενεί, ειναι διακοσμημένο με χαλιά και λυχνάρια από αρχαιοτάτων, πως περιμένεις να πιστέψω ότι μπορείς να πεις τα μελλούμενα;; Η μηπως φτιάχνεις ατμόσφαιρα “παραμυθιού”;; (ερώτηση – παγιδα και διττως ερμηνευόμενη)

Προς παλιό έρωτα: Τι θες απ’τη ζωή μου πάλι;

Προς παιδί: Σελεις να παίτσουμε; εχω τη μπαρμπι με τα 66 παπουτσια!

Προς καθρεφτη: Να πάρω πιο ανοιχτόχρωμη πουδρα, ε;;

Συμμετοχή 3:

ΟΙ 7 μου αλήθειες. Χμ, δεν μπορώ να το κάνω πολύ αστείο αυτο το παιχνίδι,στο οποίο έιχα πρόσκληση από τον UncleScrooge και το Xristo. Αν έχεις ήδη διαβάσει ως εδώ, τα θερμά μου συγχαρητήρια.

1. Αλλάζω πολύ συχνά διαθέσεις. Τη μία είμαι μες στην καλή χαρά, την άλλη δεν θέλω να δω κανένα.

2.Σιχαίνομαι τις κατσαρίδες, στο μέγιστο βαθμό. Παθαίνω υστερία, ανεβαίνω στο κρεβάτι και ουρλιάζω, ποτέ δεν μπορώ να πιάσω την παντόφλα και να τις σκοτώσω.

3.Άπαξ και μπω στο σπίτι μετά τη δουλειά, ακόμη και νωρίς να’ ναι ,δύσκολα πείθομαι να ξαναβγώ έξω.

4.Η νοημοσύνη μου αυξομειώνεται. Μου χει τύχει να μου πετάξουν μια γαμάτη ατάκα, και να την καταλάβω μετά από μία εβδομάδα. (ντρεπομαι, ναι)

5.Έχω ένα μικρό κόλλημα με τα μαύρα ρούχα.

6.Η φωνή μου έχει λίιιγα ντεσιμπέλ παραπάνω από το κανονικό.

7. Λέω ό, τι αισθάνομαι, σε σημείο που μπορεί να φέρει καποιους σε ποζισιόν ντιφισίλ.    LOL!

Συμμετοχή 4:

Το πιο δύσκολο παιχνίδι, γιατί απαιτεί άνθρωπο με σοβαρότητα και κατανόηση, και γνώσεις. Η Batgirl με κάλεσε να πω  Ποιό ρητό ή ποιήμα (ή και τα δύο) καθώς και/ή ποιός πίνακας σας επηρρέασε περισσότερο στη ζωή σας;

Ομολογώ ότι δεν είμαι φαν της τέχνης, παρόλο που την παρακολουθώ. Ωστόσο, αν και υπάρχουν πίνακες που μου αρέσουν, δε νομίζω να ήθελα να έχω κάποιον στο σπίτι μου. Το ένα και μικρό έργο τέχνης που έχω, δεν είναι από κάποιο διάσημο, αλλά όταν το είδα, θεώρησα ότι ήταν μια μικρογραφία της ζωής μου με πολλούς τρόπους.

Από ποίηση όμως , Batgirl, ουου βρήκες άνθρωπο να σου απαντήσει. Το μόνο που μπορώ να δώσω ως παράδειγμα , είναι ένα μελοποιημένο ποίημα του Edgar Allan Poe. Λέγεται “Alone” και λίγοι απο τους στίχους είναι κάπως έτσι:

From the Same source I have not taken

My sorrows, I could not awaken

My heart to joy at the same tone,

And all I loved, I loved alone.

Σας ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση , όλους! Κι αν καποιον ξεχνω, ζητώ συγνώμη!

Explore posts in the same categories: Προσκλήσεις