..mood

(φωτο flickr, χρηστης dans)

Κάτι παίζει και η κυκλοθυμία μου είναι στο φουλ της. Είναι που ο Ερμής είναι ανάδρομος, είναι που σήμερα κάτι με έπιασε που είδα μια τόσο μεγάλη και φωτεινή πανσέληνο, είναι που όσο πάει και καλοκαιριάζει;

Στο μπαλκόνι μου έχω 2 φαναράκια που άναψα πρώτη βραδιά σήμερα.Βούλιαξα στην πολυθρόνα μου για να διαβάσω, αλλα τελικά μου ‘ρθε να γράψω. Μερικές φορές ένα τσιγάρο στα σκοτεινά, είναι σα να λύνεις όλες σου τις απορίες χωρίς να πεις λέξη. Κι ας είναι εξάρτηση.

Το “ούτε κρύο, ούτε ζέστη” δεν με εκφράζει. Προτιμώ τα άκρα. Και ξέρεις κάτι; Η μέρα μου ξεκινάει με κέφι, αλλά λήγει με μελαγχολία. Πιάνω τον εαυτό μου να εθίζεται τη μία στιγμή και την αμέσως επόμενη να ξενερώνει. “Θέλω να φύγω”, διαμαρτύρομαι και αμέσως το καλύπτω με ένα “και πού να πάω;” Φτάνει το Σαββατοκύριακο και θέλω να δω τον κόσμο όλο, μα μένω μέσα στο τέλος απο επιλογη.

Θέλω να ακούσω τη μουσική μου, μα με βλέπω να χαμογελάω πάνω σε νότες άσχετες, μακριά από τις συνήθεις. Θέλω να πάω μια βόλτα μόνη μου, μα τελευταία στιγμή διστάζω. Θέλω να εξαφανιστώ, μα φοβάμαι μήπως δεν με ψάξει κανείς..

Θέλω να προσπαθήσω να σου εξηγήσω πως αισθάνομαι σαν τη μέρα με τη νύχτα μαζί. Μα τελικά η γραφή μου, με μια πρωτοφανή απλότητα, με προδίδει.

Αν είναι κάτι που αγαπάω στις καλοκαιρινές βραδιές, είναι η μοναξιά τους.

12 My white sandals - Trifono.mp3

With my white and rookie sandals

I had walked from time to time

Alongside the nets of a fisherman

Stars and shiny knighted spangle

Was how my father chose to be

But joy was the missing part in me

And on my mind I had a sea

Whose dream I wrecked

I could not see

With my white and withered sandals

That could no longer hold their threads

I found a road that was warm to me

As a flowering bud placed in a pot

Separated from the earth

Intertwining laughter, tears and me

And I always had a sea as my point of light

Wondering if love’s a secret

And should be out of sight

With my white sandals on I crush the piercing blight

The wild thorns that stigmatize our days

Through unseen avenues I find the straps that bind

And bend down to untie the present day….

(Απο τα λίγα, αν όχι το μοναδικό τραγούδι, που έχω βάλει από Έλληνες καλλιτέχνες)

And on my mind I had a sea…