Ουφ! Τελικά όντως έχω ξεχάσει να διαβάζω. Αν και μέσες άκρες, κάνω ό,τι έκανα και παλιά, στο πανεπιστήμιο. Ψάχνω αφορμές για διαλείμματα. Διάλειμμα για να φτιάξω δεύτερο ( ή τρίτο ή τέταρτο ) φραπέ, διάλειμμα γιατί ξέχασα (και καλά) να καθαρίσω την καινούρια τηλεόραση, διάλειμμα για να απλώσω τα ρούχα, γενικότερα διάλειμμα. Δεν μπορώ να στρώσω τον κώλο μου κάτω και να μάθω δυο πραγματάκια. Και φυσικά ούτε για εξεταστική πρόκειται (πάνε αυτές οι εποχές), ούτε για πτυχιακή, ούτε για διδακτορικό! Ευτυχώς γιατί μετά την αποφοίτηση θα μου ‘ ρχόταν «κάπως» ένα μηδενικό!
Πφφφ. Χάλια το διήμερο, δεν το συζητώ για τριήμερο, I am dealing with another working Monday tomorrow..
Στα πλαίσια λοιπόν του διαλείμματος, που αν συνεχίσω έτσι προβλέπεται να διαρκέσει all day long, λέω να απαντήσω κι εγώ στις προσκλήσεις που μου κάνανε. Πριν από πολύυυ καιρό, ο Adonios μου ζήτησε να γράψω ένα κείμενο, κατά προτίμηση ποιητικό, όπου όλες οι λέξεις να αρχίζουν από το ίδιο γράμμα. Διαλέγω το Σ.
Σήμερα στάθηκα στη σιωπή σου,
σε σκόρπιες σκέψεις συνάντησα σύννεφα.
Στο σκοτάδι σταμάτησα.
Σε σκέφτομαι συνέχεια, συνειδητοποίησα.
Συγκέντρωσα σημάδια, και συνέχισα…
Μέχρι εκεί καλό δε βγήκε; (εντάξει, έβαλα ένα και , ποιητική αδεία χιχιχ)
Η Ilive2Loveme με κάλεσε να γράψω ένα ποίημα με τις λέξεις Σοφία, παρεούλα, πρόθεση και σουπιά. Δύσκολο ήταν αυτό και δεν μου πολυαρέσει αυτό που έκανα, αλλά το παραθέτω:
Καλοκαιράκι έρχεται κι εγώ με τη Σοφία
Τρελή παρεούλα στήνουμε πάνω στην παραλία
Καλή τη πρόθεση εγώ, μα πειραχτήρι η άλλη,
Σουπιά στιφάδο κάναμε, και από δω παν κι άλλοι
(τι να κάνω, έβλεπα χτες την «κουζίνα της μαμάς» με τον Ευτύχη που είχε χταπόδι στιφάδο)
Η Σοφία και η ~~Α~~ και φυσικά ο Adonios μου ‘πανε να παίξω κι εγώ το παιχνίδι με τις αλήθειες και τα ψέματα. Από τις παρακάτω προτάσεις, μόνο μία είναι αληθινή. (οι αλήθειες με bold)
- Το Πανεπιστήμιο το τελείωσα ακριβώς στα 4 χρόνια, χωρίς να κοπώ σε μάθημα (και είχα και το Βέλτσο καθηγητή, αυτό να σημειωθεί παρακαλώ).
Όχι, ρε παιδί μου, μπορεί να διάβαζα, αλλά είχα κοπεί σε τουλάχιστον 4 μαθήματα, μεταξυ των οποιων και ενα ωραιότατο προφορικό κόψιμο. Σημειωση:Ο Βέλτσος ειδικά μου χε δώσει ένα ωραιότατο 6 (και οχι 4) στο πρώτο εξάμηνο, ο Σκαρπέλος απο την άλλη 4 (και νομιζα οτι τα χα παει καλα).Ωστόσο, έστρωσα τονκώλο μου κάτω και τελείωσα τη σχολή στα 4μιση χρόνια.
- Δεν μπορώ να αντέξω τις πολύωρες διαδρομές με το αυτοκίνητο, με αποτέλεσμα να ξερνάω σε κάθε στάση που κάνουμε.
Ουδέν πρόβλημα δεν έχω με τις διαδρομές, αρκεί ο οδηγός του αυτοκινήτου να μην πηγαίνει σαν πολλα κιλά μαλάκας.χιχιχιχιχι!
- Όταν ήμουνα στο Γυμνάσιο, είχα στο δωμάτιο που μοιραζόμουν με τον αδερφό μου, μια τηλεόραση 20 ιντσών, η οποία έπεσε με τη γωνία στο κεφάλι μου. Ουδέποτε πήγα σε γιατρό να εξετάσει το βαθούλωμα στο κρανίο μου.
Ακριβώς όπως το βλέπεις γραμμένο, ακριβώς έτσι συνέβη! Δεν εξετάσθηκα ποτέ, οπότε αν τελικά έπαθα κάτι στο κρανίο, νομίζω ότι θα το μάθω πολύ αργότερα. Το κρανίο μου είχε σχηματίσει ένα λάκκο με υγρό, αλλά μετά απο 3 μέρες επανήλθε, οπότε δεν το έψαξα παραπέρα!!
- Άργησα πολύ να μάθω να διαβάζω, και ως και την Τρίτη δημοτικού η δασκάλα μου με θεωρούσε διανοητικά αργή.
Δεν ξέρω αν με βρίσκεις πολύ χαζή ή πολύ έξυπνη, είναι γεγονός όμως, ότι ήξερα να διαβάζω πριν πάω νηπιαγωγείο (τότε δεν υπήρχαν παιδικοί σταθμοί), και μάλιστα χωρίς να μου μάθει κανένας. Η δασκάλα μου στο νηπιαγωγείο με έβαζε να διαβάζω παραμύθια στα υπόλοιπα - συνομήλικά μου - παιδάκια. Τώρα πώς έμαθα να διαβάζω, τι να πω, έχω κενό μνήμης.
Νομίζω ότι η απάντηση είναι προφανής, γιατί είμαι άνθρωπος που επαναλαμβάνεται και σίγουρα κάπου την έχω ξανα- αναφέρει την αλήθεια. Ποια είναι;;
Τέλος διαλείμματος. Καλή μου συνέχεια.




Ιούνιος 15, 2008 σε 7:22 μ.μ
eimai anaemesa sto 1,2 k to 3 ,dialegw to 1…
Ιούνιος 15, 2008 σε 8:55 μ.μ
Εγω διαλέγω το 4 ψιθυράκι.Και μην το παρακάνεις με το διάβασμα,να κάνεις συχνότατα διαλέιμματα! :@)
Ιούνιος 15, 2008 σε 9:34 μ.μ
Έχεις βαθούλωμα στο κεφάλι; Ουάου!!!
Ιούνιος 15, 2008 σε 10:17 μ.μ
…ώρα για το διάλειμμα σου :p
Ιούνιος 15, 2008 σε 10:28 μ.μ
@rompotaki
χμμ..θα σου πω οσονουπω!Αλλα εντωμεταξυ, χαιρομαι που με θεωρεις συνεπες ατομο!!
@μουκελακι
χεχεχεχ, για να δουμε!;)
@αγγελε
διαλεγεις το 3 δηλαδη;
Δεν ξερω..Έχω;;;Η απαντηση εν καιρω (αυριο μεθαυριο το αργοτερο
@Ilas
10 λεπτα μετα το σχολιο σου, οπως βλεπεις, σταματησα! τι timing!
Ιούνιος 16, 2008 σε 8:26 π.μ.
Θα διαλέξω την 1η πρόταση ως αληθινή
και φυσικά
στην ποίηση..δε παίζεσαι!!
Φιλιά πολλά τσαπερδόνα
Ιούνιος 16, 2008 σε 9:20 π.μ.
Κι εγώ θα διαλέξω το 3! Δεν ξέρω γιατί, αλλά στους καβγάδες πρέπει να αφιερώνεις!!!
Την καλημέρα μου και καλή μας δουλειά!
Ιούνιος 16, 2008 σε 11:17 π.μ.
Δεν ξέρω ποιά είναι αληθινή, ξέρω μόνο ποια μου φαίνεται αληθοφανής, οπότε διαλέγω το 2!!! χιχιχιχιχι
Ιούνιος 16, 2008 σε 1:23 μ.μ
@diva
την καλησπερα μου κυρια Προεδρε!χιχιχι
ωχ παναγια μου ωρα ειναι τωρα να γινω και ποιητρια!!!! οχι αγαπητη μου δεν εχω και τοσο βαθος ως ανθρωπος, πρεπει να το παραδεχτω!!!
@παλαβε
καλη μας δουλεια δε λες τιποτα!! θα σου πω αυριο για την απαντηση!
@Πιετα
θες να πεις οτι οι υπολοιπες δεν ειναι αληθοφανεις;;;; φτου γαμωτο!!!
καλησπερα ομορφη!
Ιούνιος 16, 2008 σε 4:30 μ.μ
όλα τα παιχνίδια μαζί, νομιζα πως μονο εγώ το ‘κανα, χαχχχ
μπράβο ψιθυράκι μου: διαλέιμματα μας χρειάζονται στη ζωή μας.
Ιούνιος 16, 2008 σε 5:44 μ.μ
σε καλώ να γραψεις ποιημα με τιε εξης λέξεις :
Τσιπρας, Ρακόμελο,Χιονοδρομικό κέντρο, πλανήτης Νιμπίρου
(εχω και εγω βαθούλωμα)
Ιούνιος 16, 2008 σε 7:24 μ.μ
@moukelaki
μηπως εισαι εσυ ο ανωνυμος!! γιατι κι εσυ εισαι μπιζι γκερλ και τα κανεις ολα μαζι τα παιχνιδια!
χιχιχι
@γερμανε
αληθεια εχεις βαθουλωμα;;;;;;;;; και δεν το ειχα προσεξει!!!!λολ!
πολυ δυσκολη η ιστορια με τις λεξεις κι εσυ εβαλες τον πηχυ στα συννεφα ρε!!!
καλησπερες!
Ιούνιος 16, 2008 σε 8:59 μ.μ
Από ότι βλέπω και πάλι έκανες ένα διάλειμμα από το διάβασμα για να παίξεις σε παιχνίδια.Αχ πόσο σε καταλαβαίνω!!!!Καλό κουράγιο
Ιούνιος 17, 2008 σε 1:19 π.μ.
Μα φυσικά το 4! Διανοητικά αργού είστε όλοι εδώ μέσα??? Χε χε!!
(Ο Βέλσος παλεύεται, άμα είχες Ζουράρι+Λιαντίνη+Μπαμπινιώτη καλή ώρα θα είχες αυτοπυρποληθεί!
Με τον δεύτερο για καλό…
Ιούνιος 17, 2008 σε 10:48 π.μ.
@island
καλημερες
το διαλειμμα ηταν καισ το σχολειο το αγαπημενομουμαθημα!!λολ!
ευχαριστω, αλλωστε κυριακη κοντη γιορτη!
@πατσιουρι
μη μου πεις οτι τους ειχες μαζεμενεους να πεθανω!! αν και να σου πω κατι, μη φρικαρεις, αλλα θα θελα ΜΙΑ φορα να μου εκανε μαθημα ο Ζουραρις να δω πως ειναι…!καλημερα!
Ιούνιος 17, 2008 σε 11:56 π.μ.
Το 3 ασυζητητί…. αφού είσαι βαρεμένο (και να μην το ήξερα, το 3 θα έλεγα!!! )
Ιούνιος 17, 2008 σε 1:24 μ.μ
@Manos s.
μανοοοο, με λες βαρεμενο η ειναι ιδεα μου;;; και ασυζητητι μαλιστα; Ε τι να πω τωρα, τι να πω!
Ιούνιος 17, 2008 σε 1:59 μ.μ
νομίζω το 1. Τι κερδίζουμε είπαμε?? χιχιχιχιχιχι
Ιούνιος 17, 2008 σε 2:10 μ.μ
Παρηγορήσου βρε, εγώ ζω μόνο με διαλείμματα πιά.
Καφές, διάλειμμα να πάω στην δουλειά,
καφές, διάλειμμα, να στείλω φαξ
καφές, διάλειμμα, να πάω πιπί
καφές, διάλειμμα να κάνω meeting
φαγητό, διάλειμμα να τηλεφωνήσω
καφές, διαλειμμα να πάω σπίτι μου (αργάμιση)
απλώμένη σε δύο πολυθρόνες, διάλειμμα να τηλεφωνήσω,
ποτό, διάλειμμα να μιλήσω….
είδες υπάρχουν και χειρότερα ! Πάντα
μάκια
Ιούνιος 17, 2008 σε 6:58 μ.μ
Γειάσου καλή μου! χαααααχαχχαχα! ωραία τα κειμενάκια σου!….πολύ αστεία! χιιιιιιιχιχιιιχιιχιχχι!αλλά κατά τ άλλα..τι να πώ και εγώ που ήταν τέσσερα χρόνια οι σπουδές και εγώ τις έκανα έξι;;; (και ακόμη τρώγομαι μ ένα μάθημα που εκρεμεί εδώ και καιρό και δε ξέρω τί θα κάνω μ αυτό;;;)…αλλά άμα σε φάει ο έρως που λένε όπως είχε φάει και μένα τότε άστα να πάνε…φρίκη….καταριέμαι την ώρα και τη στιγμή που μπήκε στη ζωή μου αυτό το άτομο και μου την έκανε μπάχαλο…τώρα θα χα τελιώσει αν δεν είχα τραβήξει όοοοοολο εκείνο το λούκι μαζί του!….άστα όταν το σκέφτομαι με πιάνει κατάθλιψη..είχες καθηγητή τον Βέλτσο;;; χααααχαχχαχχαα! ε, δε το πιστέυω!…πολύ δεν τον συμπαθούν ιδιαίτερα και λένε ότι είναι απίστευτα δυσνόητος αληθέυει;;;….όσο γι αυτό που λες….από τότε που μου συνέβη αυτό με το πρώσοπο που αναφέρω…κι εγώ έχω πάθει έναν μικρο-ντουβρουτζά με το διάβασμα…στο οποίο δεν μπορώ να συγκεντρωθώ με τίποτε μα τίποτε όμως..αφού να φανταστείς έχω να διαβάσω βιβλίο ολόκληρο όλο κανονικά…κάπου οχτώ χρόνια;;;;….κάπου εκεί…ευτυχώς που δε χρωστάω μαθήματα που θέλουν πολύ διάβασμα αλλιώς…με έβλεπα να διαβάζω καμιά εικοσαριά χρόνια ακόμη γιανά περάσω!….φιλάκια και κουράγιο και καλή δύναμη…που θα πάει θα τελιώσει κάποτε!…Αθανασία.
Ιούνιος 18, 2008 σε 1:27 π.μ.
Τι δεν ψήφισε ο πολύς ο κόσμος, αυτό ψηφίζω εγώ. Για το σασπένς, μη νομίζεις…
Και το διάλειμμα δεν είναι κάτι κακό - αρκεί να το κάνεις όπως το θες και με όποιους θες. Εκεί έχω καταλήξει μετά από χρόόόνια εμπειρίας - μην ξεχνάς είμαι και μεγαλύτερος! Χαχα!
Τα φιλιά μου όμορφη
Ιούνιος 18, 2008 σε 10:22 π.μ.
@laxanaki
χμμμ
…θα το σκεφφτω!ενα χαλασμενο πλυντηριο σου κανει;;;
καλημερες!
@ζουζουνα
χαχαχαχαχα απο οτι βλεπω τα ωραιοτερα διαλειματα κανεις εσυ!!!
εεετσι!
@Αθανασια
ο Βελτσος ειναι καλος μωρε, απλα νομιζω οτι εχει μια εμμονη με τα σεξουαλικα, ολο τετοια μας ελεγε!!!
αθανασια, υπομονη χρειαζεται και ολα θα φτιάξουν!
@κιτσοοο
ναι βρε, εισαι και μεγαλυτερος, μην πω καμιακουβεντα!!χααχαχαχαχαχα
και οσο για το σασπενς, δες τη σωστη απάντηση και πες μου!!φιλι!
Ιούνιος 18, 2008 σε 11:33 π.μ.
Χμμμ… Έχεις μπλέξει τις αλήθειες με τα ψέματα, αγαπητή μου! Βέλτσο δεν κόπηκες ποτέ! Κανείς μας δεν κόπηκε… με ένα 5 τη βγάλαμε όλοι
Σε άλλο μάθημα (με φωτογραφίες και σημειολογία) κόπηκες με 4 -όπως κι εγώ, άλλωστε- και το ξαναέδωσες στην επαναληπτική! Έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε!!
Ιούνιος 18, 2008 σε 11:52 π.μ.
@Uncle
οχι οτι δεν το ξερες οτι η μνημη μου δεν ειναι καλα, αλλα οπως βλεπεις οτι θυμαμαι χαιρομαι!!!
το τελευταιο μαθημα παντως το χα δωσει ενα εξαμηνο αργοτερα!χεχε!
Ιούνιος 18, 2008 σε 5:59 μ.μ
auto me to sigma mou arese poly.
Ιούνιος 18, 2008 σε 7:21 μ.μ
Έχασα επεισόδια πάλι!!! Πάντως αν προλάβαινα να ψηφίσω, θα ψήφιζα σίγουρα το πρώτο (τα υπόλοιπα μου φάνηκαν κάπως!) και θα έχανα!
Καλησπέρα ψιθυράκι μου!
Ιούνιος 18, 2008 σε 11:05 μ.μ
@angel
thanx mate!
@sofia
και ομως, η τιβι επεσε στο κεφαλι μου!και το καλυτερο απο ολα ειναι οτι αυτη την τηλεοραση την εχω ακομη και σημερα!με ακολυθησε απο την κρητη στην αθηνα!
καλο βραδυ
Ιούνιος 18, 2008 σε 11:27 μ.μ
Τα διαλείμματα είναι ό,τι καλύτερο. Αρκεί να μην παρα-μένει πίσω η δουλειά
Ιούνιος 19, 2008 σε 1:09 π.μ.
@sofia
το κατα δυναμιν , παντα!!