Αυτές τις μέρες…

φωτο flickr, χρηστης lopolis

….χαίρομαι που έχω φίλους που με καταλαβαίνουν

…μαθαίνω ότι τα άτομα της ζωής μου που εκτιμώ και θέλω την παρέα τους είναι περισσότερα από όσα είχα υπόψιν μου!!

….ξεραίνομαι στα γέλια με όποια συζήτηση καταλήγει στη φράση «είσαι θεά!» (ή κάτι παρόμοιο)! Χιχιχιχι!

…βρίσκω ανθρώπους που μια κουβέντα μαζί τους είναι το πιο «antistress» κομματι της μέρας μου

…κοιμάμαι λίγο, δουλεύω πολύ

…αγχώνομαι που έχω περιορίσει τις βόλτες μου εδώ, ανωτέρα βία

…στενοχωριέμαι όταν δημιουργούνται απρόσμενα περιθώρια και δεν βρίσκω μία δίοδο επικοινωνίας

..χαμογελάω, όταν θυμάμαι δύο μάτια και ένα χαμόγελο που με έκανε να ανατριχιάσω

…το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι μόλις ξυπνήσω, είναι κάτι αξέχαστες στιγμές που ανυπομονώ να ξαναζήσω

… εξυψώνω τον εγωισμό μου, μα δεν αντιστέκομαι σε ενδεχόμενα «θέλω»

…συνειδητοποιώ ότι (και δεν περίμενα να το πω αυτό) ότι αυτό το καλοκαίρι παίζει να είναι ονειρεμένο…!

Μου αρέσει το ροζ συννεφάκι που βρίσκομαι. (κι ας απεχθάνομαι το ροζ)
                                                                                                      Μ’αφήνεις για λίγο εδώ;