Βολτάραμε…

Σε περίπτωση που δεν έχεις κάτι καλύτερο να κάνεις ή σε περίπτωση που θέλεις να περιηγηθεις ή σε περίπτωση που θέλεις να μάθεις που υπάρχει το καλύτερο χοιρινό που έχεις δοκιμάσει ή σε περίπτωση που θέλεις να θαυμάσεις τα κατορθώματα ενός παππού ή γενικότερα σε περίπτωση που θέλεις να σκοτώσεις το χρόνο σου, κάνε μια βόλτα στις παρακάτω φωτογραφίες.

Είναι από τη βόλτα μου στα Χανιά.Όχι ολόκληρη τη βόλτα, μόνο το μέρος του φαγητού! Όχι γιατί πεινούσα. Μη σου πω ότι μου πήρε περισσότερο χρόνο να εξερευνήσω την ταβέρνα, παρά να φάω :)   :)

28-05-07-027.jpg  Το τεράστιο πιθάρι περιέχει στη μέση ξύλα και γύρω κρέμεται το καλύτερο “αντικριστο” χοιρινό που έχεις δοκιμάσει ever, λέμε!! (α, έχει και αντικριστό αρνάκι αν δεν είσαι φαν του χοιρινου)

28-05-07-036.jpg    28-05-07-037.jpg  Όλη η ταβέρνα είναι φτιαγμένη αποκλειστικά και μόνο από πέτρα. Και όλες οι πέτρες είναι σμιλεμένες έτσι ώστε να θυμίζουν ζώα.

28-05-07-031.jpg Οι τουαλέτες έχουν μεγάλη επιτυχία. Φαίνεται το κοριτσάκι και το αγοράκι που πιάνουν τα πουλάκια τους ευθαρσώς!

28-05-07-043.jpg        28-05-07-048.jpg      28-05-07-054.jpg

Γενική διακόσμηση, το μιτάτο (δεύτερη φωτογραφία για τους μη γνωρίζοντες), βρίσκεται στο χώρο της ταβέρνας. Και όλα τα φώτα είναι σαν κλαδιά δέντρων!

28-05-07-053.jpg      για φανταρους1.jpg     για φανταρους2.jpg   28-05-07-056.jpg

Επισημαίνω ξανά ότι όλα αυτά βρίσκονται μέσα στην υπαίθρια ταβέρνα, που την έχει φτιάξει ένας παππούς με μεράκι και φαντασία. Θεώρησέ το σαν πρόταση. Αν πας στα Χανιά διακοπές, πήγαινε στο χωριό Καλύβες και ψάξε για την ταβέρνα αυτή. Σε κάθε της γωνιά θα ανακαλύπτεις και κάτι ενδιαφέρον!

Αναρτήθηκε στις thought of the day. 17 σχόλια »

Big decisions

Πήρα κάποιες αποφάσεις αυτές τις μέρες. Η αιτία είναι οι γονείς μου που όταν με είδαν (μετά από πολύ καιρό) μου ανακοίνωσαν ότι ανησυχούν πολύ για μένα γιατί δεν με είχαν ξαναδεί ποτέ σε τόσο μίζερη κατάσταση. Φταίω κι εγώ που το εκδήλωσα βεβαίως. Αλλά όταν ξεκουράζεσαι και ξεφεύγεις για λίγο από όλα όσα σε προβληματίζουν, βλέπεις τα πράγματα αλλιώς. Πιο νηφάλια.

 - Πως είσαι έτσι; ξεσπάθωσε ο πατέρας μου, που συνήθως είναι λακωνικός.

Και η μάνα μου

-Δίκιο έχει, δίκιο έχει! Έτσι δεν ήσουν ποτέ εσύ!

Σε ψυχοπλακώνω; Όχι, αυτό το ποστ γράφεται με την καλύτερη των διαθέσεων. Είμαι ακόμη ανεξήγητα χαρούμενη! Γκρίνιαζα όμως, και τους φάνηκε περίεργο. Εκτός όμως του ότι δεν έχω χάσει ακόμη την καλή μου διάθεση, επανέκτησα και το πείσμα μου! Ε, και είπα, δε γαμιέται, αυτή τη φορά δεν θα αφήσω τίποτα να με βάλει από κάτω!

Μετά από μία βόλτα στα Χανιά, ένα βράδυ τετράωρης συζήτησης και πολλούς εσωτερικούς συλλογισμούς, αποφάσισα τα κάτωθι:

Α. Ξεκινάω μαθήματα οδήγησης. Λέω να το πάρω τώρα που είμαι 24 (στα 25 δυστυχώς) γιατί αν αργήσω κι άλλο βλέπω να είμαι έξω στο δρόμο και να μου φωνάζουν οι λοιποί οδηγοί “Δεν πας να πλύνεις κανα πιάτο, ήθελες και οδήγηση, μαλάκω;” Και να λέμε και την αλήθεια δίκιο θα χουν!!    

 293018182_7a8d1ba2a4_m.jpg    Τώρα το ζήτημα είναι

1.να βρω μία ευέλικτη σχολή οδηγών, να μπορεί να μου κάνει θεωρητικά από τις 8 το πρωί για να προλαβαίνω να πηγαίνω στη δουλεια (θα ζητήσω άδεια καθυστέρησης!!)ως τις 10.

2. να μπορούν κανουν πρακτικα μαθήματα Σάββατο και Κυριακή (αλλιώς θα πρέπει να τα κάνω ανάμεσα σε δύο δουλειές και πως θα γίνει αυτο;)

3. να έχουν καθηγητές που να μη δυσανασχετήσουν ακούγοντας αυτά τα ωράρια

4. να είναι σε μία περιοχή από τις 3 διαφορετικές που κινούμαι κάθε μέρα που ναμε βολεύει να πηγαίνω. Έχω καταλήξει ότι ίσως να ναι προτιμότερο να το κάνω στην Καλλιθέα που μένω, έτσι ώστε να μπω από την αρχή στα δύσκολα (πάρκινγκ, κίνηση και άλλα τέτοια).

Με το πείσμα που έχω ζήτησα ήδη από τον κολλητό μου το βιβλίο εξετάσεων γαι τους υποψήφιους οδηγούς, να κάνω μία προετοιμασία πριν ξεκινήσω. Αλλά όπως γίνεται συνήθως με τη γκαντεμιά που με δέρνει, ο κύριος Υπουργός Μεταφορών αλλάζει από τις 3 Ιουνίου 40 ερωτήσεις από το βιβλίο αυτό! Οκ, τώρα τι να πω. Πείσμα, είπαμε. Θα πάω να γραφτώ για μαθηματα!

Β. Θα παρατήσω τη δουλειά μου. Τα Χριστούγεννα. Η απόφαση αλλά και η διορία που έδωσα στον εαυτό μου, έγινε μετά από πολλή σκέψη και διαθέτει κάποιες παραμέτρους:

1. Αν μέχρι τότε συνεχίζει να υφίσταται η ίδια σύμβαση εργασίας(9 ώρες το ελάχιστο, χωρίς άδειες κι επιδόματα αλλά με κανονική αντιμετώπιση μισθωτου), θα φύγω. Αλλιώς είμαι μαλάκας. Η χρονική στιγμή - τα Χριστούγεννα - επελέγη γιατι μέχρι τότε θα πρέπει να έχω καταφέρει νακαλύψω κάποιες οικονομικές τρυπούλες και χρειάζεται να διατηρήσω και τις 2 δουλειες.

2. Αν μέχρι τα Χριστούγεννα μου δώσουν μια προαγωγή και μια σωστή σύμβαση, πιθανότατα θα μείνω. Αλλά με τέτοιο κλίμα εδώ λίγο χλωμό. Ψυχοφθόρο και δεν μου πάει, πως να το κάνουμε!

Μειονέκτημα:Μετά από πολύ καιρό, θα ξαναζητήσω οικονομική υποστήριξη από τους γονείς.

Πλεονέκτημα: Όσο φτιάχνει η διάθεση, φτιάχνει και η αυτοπεποίθηση και στη δική μου περιπτωση το ψώνιο, οπότε πιστεύω ότι δεν θα περάσω τη μαλακία της ανεργίας για πολύ καιρό, θα τακτοποιηθώ αμέσως.

Γ. Σε αυτή την απόφαση βοήθησαν οι συνμπλόγκερς που (ευτυχώς) με τις αναφορές στην καθημερινότητά τους, με βοήθησαν χωρίς να το καταλάβουν! Αγοράζω ποδήλατο (και κράνος!)!!!!!!!!

472867429_6a1df513bb_m.jpg

Είχα απελπιστεί λίγο με τις μετακινήσεις τον τελευταίο καιρό. Είχα διαβάσει ότι πολλοί έχουν και το χρησιμοποιουν και με τον καλύτερο τρόπο. Στην αρχή , ουδεμία εντύπωση μου έκανε. Έπειτα,ένα πρωί ξύπνησα και η πρωτη μου σκέψη ήταν να αποκτησω ποδηλατο, ήταν τόσο απλό! Θα με βοηθήσει αρχικά να μάθω τους δρόμους (και πρέπει να τους μάθω αφού θα ξεκινήσω οδήγηση) και αφετέρου να ξεφεύγω για βολτίτσες τα Σαββατοκύριακα μέχρι την παραλία! Αναρωτιέμαι βέβαια πόσο πιθανό έιναι να σου κλέψουν το ποδήλατο έξω από την πολυκατοικία.

Έκανα σεντόνι σήμερα το ξέρω.

Αμαλία

Έλειψα τρεις μέρες.. Και μόλις το έμαθα. Ένα μεγάλο μπραβο σε όσους έγραψαν , σε όσους θα γράψουν, σε όλους όσοι θα βρεθούν στο κοινό ραντεβού της πρώτης Ιουνίου. Παρακολουθήσαμε όλοι, άλλοι σιωπηλά, άλλοι ενεργά, άλλοι παθητικά. Αλλά όλοι είδαμε τι έγινε..

amalia-banner_1.jpg

Το χέρι έχει μουδιάσει, δεν μπορεί να γράψει άλλο…Until Friday.

Αναρτήθηκε στις blogging. Comments Off

Είναι Μάιος..

Rainy Picture.jpg

Το πρωί που ξύπνησα ψιλοέβρεχε… Φαινόταν σαν να ξημέρωνε ενώ η ώρα ήταν περασμένες 8. Ντύθηκα με ανοιχτά παράθυρα, για να νιώσω την υγρασία στα κόκκαλά μου. Βγήκα για λίγο στο μπαλκόνι. Μύρισα νοτισμένο χώμα και γρασίδι. Το σπίτι μου βρίσκεται σε κεντρικό δρόμο αλλά εγώ μύρισα χώμα και φύση. Και έχω εξεταστεί, φαντασιόπληκτη δεν είμαι.

Είναι Μάιος. Και πλησιάζει στο τέλος του. Και αυτή την εβδομάδα βρέχει συνέχεια. Και ή χαρά μου είναι απίστευτη. Από την ώρα που έφτασα στη δουλειά και μέχρι τώρα που είμαι στην άλλη δουλειά, η βροχή αλλάζει διαθέσεις, άλλοτε δυναμική και άλλοτε χαλαρή. Δεν έχει πολύ κρύο ακόμη, αλλά αν σε βρει έξω η νύχτα θα κρυώνεις.

Λατρεύω αυτον τον καιρό. Μου αρέσει να φεύγω από το σπίτι και να μυρίζω βρεγμένο χώμα. Μου αρέσει ο ήχος της βροχής στην ομπρέλα μου, όπως μου αρέσει να ακούω τον ήχο των αυτοκινήτων που τρέχουν σε βρεγμένο δρόμο. Μου αρέσει να χτυπάει η βροχή τα παράθυρα.

Ξέρω τώρα από μεσα σου λες “Πω, πω τι τρελάρα είναι αυτή” αλλά είναι γνωστό το τι ανάποδος άνθρωπος είμαι. Όσο βρέχει, τόσο περισσότερο μου φτιάχνει η διάθεση. Όσο είναι γκρί ο ουρανός, άλλο τόσο ανοιχτόχρωμη είναι η διάθεση μου. Όσο χαλάει ο καιρός, άλλο τόσο θέλω να φύγω και να πάω να αράξω σε μία καφετέρια με ένα καφεδάκι και να βλέπω τη βροχή. Ειδικα το πρωί που ξυπνάω, το λατρεύω όταν έξω δεν έχει και πολύ φως. Μου θυμίζει μία εποχή που ξυπνούσα επίτηδες 6 τα χαράματα (χωρίς παράπονα) για να απολάυσω τα μουντά χρώματα και την ησυχία. Γενικά ,όταν ο καιρός χαλάει, επικρατεί ησυχία ακόμη και στις 10 το πρωι που υποτίθεται ότι οι δρόμοι είναι γεμάτοι, το χεις παρατηρήσει; Εντάξει, για να μη μου πεις ότι έχω ξεφύγει ΤΕΛΕΙΩΣ, σου λέω ότι από τη βροχή περισσότερο μου αρέσει το κρύο. Καταλαβαίνω ότι δεν είναι και το καλύτερο πράγμα να περπατάς και να γίνονται χάλια τα ρούχα σου και τα παπούτσια από τις λάσπες στο δρόμο ή απο το αυτοκίνητο που θα περάσει με μεγάλη ταχύτητα δίπλα σου και θα σε κάνει λούτσα! Αλλά είναι πολύ όμορφο πράγμα να τυλίγεσαι στο παλτό σου και να περπατάς στο δρόμο (χωρίς τη βροχή)!

Από την άλλη, κάθε φορά που έχει λιακάδα, δεν είναι η καλύτερή μου. Κάθε φορά που βγαίνω έξω και κάνει ζέστη, δεν το άντεχω. Αποκτώ νεύρα. Εκτός βέβαια κι αν πρόκεται για μέρα του χειμώνα, όπου ακόμη κι αν βγει ο ήλιος, οι χαμηλές θερμοκρασίες παραμένουν. Οι παραλίες που ξεχύνεται ο κόσμος το καλοκαίρι εμένα δεν με τρελάινουν. Πάω μόνο και μόνο για να μαυρίσω, μια που έχω μία τάση να μαυρίζω εύκολα, μη βγαίνω έξω και με κοροϊδεύουν που δεν πήγα για ηλιοθεραπεία!!

Έχει περάσει από το μυαλό μου πολλές φορές ότι μετά τον Μάιο θα έπρεπε κατευθείαν να μεταφερόμαστε ως δια μαγείας στο Σεπτέμβριο, με τα πρωτοβρόχια και τα υπόλοιπα. Θα μου πεις και ποτε θα πάρουμε άδεια από τη δουλεια, πότε θα πάμε διακοπες , πότε θα ξεκουραστούμε. Ε,ναι εκεί δεν έχεις αδικο, χρειάζονται κι αυτά.

Αλλά με το κλίμα που επικρατεί αυτές τις μέρες εμένα με πιάνει ένα πολύ cosy συναίσθημα, δεν ξέρω πως αλλιώς να στο περιγράψω. Μια περιέργως όμορφη μελαγχολία, μία νοσταλγία για κάτι απροσδιόριστο. Ψάχνω τη μουσική μου και τα αγαπημένα μου τραγούδια ταιριάζουν με αυτό τον καιρό…

Ξέρω έρχεται καλοκαίρι, εντάξει. Θα κανονίσω διακοπές με φίλες, θα κάνω την ηλιοθεραπέια μου και θα βγαίνω περισσότερο έξω όπως αρμόζει στην εποχή. Και το καλοκαίρι έχει τη γλύκα του..!

Αυτές τις μουντές μέρες όμως, επίτρεψέ μου να τις χορτάσω!

Βάζω μουσική στο Player και φεύγω νωρίτερα από τη δουλεια…


Poisonblack-pain_becomes_me.mp3

Pain Becomes Me (Από το δίσκο Lust Stained Despair)

All this time I’ve been dreaming of it
All this time it’s been haunting in my dead
Tempting me,
inviting me to fall asleep in its arms
To fall from grace,
to breathe its ever-dimming dusk

Through my eyes
you could see the hurt I crave
Through my eyes
you’d see there’s nothing left to save
I heard you said: “There’s a light up ahead”,
but I am heading towards a dead end
I just can’t say no,
I just can’t let go for it’s got me bent

I crave therefore I am and that is all I ever feel
I hope you’d understand…
One love, one pain, one enemy
I toast to misery as I dig into the devil’s bone
And for eternity the pain becomes me
and won’t leave me alone


Charon - Colder.mp3


Colder (Από το δίσκο Songs For The Sinners)

Come along with the whispering cold and fall
They left you nothing more to seek from here
So roll the feast in flames unforgettable
Take a bow to end, reload your remorse
Every line is thorn bite through your eyes

Still remains the everlasting hope for a bitter war
If it has made you colder turning your life for justice
They have learned to obey
Broken the rules I followed, burning for name so hollow
I will learn to obey

Among the weak and heartless I can breath the air veiled just like them

Still remains the everlasting hope for a bitter war
If it has made you colder turning your life for justice
They have learned to obey

If it has made you colder turning your life for justice
They have learned to obey
Broken the rules I followed, burning for name so hollow
I will learn to obey

Είναι Μάϊος..


Πως τα γυρίζει βρε παιδί μου..

.. η ώρα, η μέρα, η στιγμή και σε λίγο χρονικό διάστημα όλα πανε αντίθετα από εκεί που πήγαιναν. Είχα φάει μία φρίκη τον τελευταίο καιρό. Μεγάλη φρίκη. Και συγνώμη για το trendy της έκφρασης μου, αλλά την ένιωθα τόσο έντονα που ένα απλό “αισθανόμουν άσχημα” δεν θα μπορούσε να με καλύψει.

Νεύρα στη δουλεια. Ε, όταν έρχονται όλοι εκνευρισμένοι, κάποια στιγμή ακολουθείς κι εσύ. Και αρχίζεις να ψάχνεσαι, φταίνε αυτοί, φταίω εγώ μπλα μπλα μπλα και δε σε χωράει ο τόπος.

Λογαριασμοί. Και του παλιού σπιτιού κάτι υποχρεώσεις και του καινούριου σπιτιού τα έξοδα.. Λίγα από έδω, λίγα από εκεί, έχω μείνει πανί με πανί.

Φίλοι. Δεν τους βλέπω λόγω φόρτου εργασίας τις καθημερινές, αλλά και όταν έρχεται εκείνο το ρημάδι το Σαββατοκύριακο, πρέπει να τους ψάξω για να τους βρω, μπας και πάμε καμιά βόλτα. Συνήθως πάμε όπου θέλουν , είμαι πολύ κουρασμένη για να αποφασίσω.

Ο καλός μου. “Πρέπει να σταματήσεις τη μία δουλεια, θα τρελαθείς (αφενός), και συνέχεια λείπεις :( (αφετέρου)”. Έχει τα δίκια του κι αυτός, αλλά εγώ με τα νεύρα για όλα τα παραπάνω δεν είχα χρόνο να ασχοληθώ και με αυτο. Διάλεγα να κλειστώ μέσα, να μείνω με τον εαυτό μου ή να κοιμηθώ για να μη σκέφτομαι.

Ευτυχώς που η δημιουργική ανησυχία μου για το σπιτάκι μου δεν με άφησε να φρικάρω τελείως!

Αλλά με ένα πολύ μαγικό τρόπο που δεν έχω καταλάβει ακόμη ποιος είναι για να σου τον συστήσω να τον εφαρμόσεις κι εσύ, αυτη την εβδομάδα είμαι ένας τελείως διαφορετικός άνθρωπος!

Νομίζω ότι όλα ξεκίνησαν την Κυριακή που δούλευα. Είχα σκοπό να κάνω φασίνα εκείνη τη μέρα, αλλά τελικά φεύγοντας από τη δουλειά, πήγα για φαγητό και ακολούθως για γλυκό στο Θησείο με μια φίλη που είχα να δω καιρό. Η Αναστασία είναι ένα κορίτσι που μεγάλωσε απότομα , και που έβαλε τα δυνατά της και κατάφερε να έχει μία απίθανη δουλειά και σταδιακά μία όμορφη ζωή. Πέρασε πολύ δύσκολα και τη θαυμάζω γι αυτό. Είναι από τους ανθρώπους που όσο καιρό κι αν κάνουμε να βρεθούμε, είναι σαν χθες όταν βρισκόμαστε τελικά. Όλη μου τη φρίκη της την περιέγραψα και ενώ δεν μου πε τίποτα, σαν από εκείνη τη στιγμή και μετά να λύθηκαν όλα.

Μετά το γλυκό, καφές με τον καλό μου στην πλατεία της γειτονιάς. Και δεν παραπονέθηκε που όλη μέρα ήμουν στη δουλειά Κυριακάτικα. Και το βράδυ σπίτι μου σπιτάκι μου, με μια φασίνα εξπρες αποκοιμήθηκα (διασκευή του “Σε μια στίβα καλαμιές” του Μητροπανου) Χεχε…΄Δεν το χα καταλάβει ακόμη τότε ότι έιχε επιστρέψει η διάθεσή μου!

Την εβδομάδα την ξεκίνησα με χαμόγελο στο γραφείο. Δεν με ένοιαζε πως θα ρθουν οι άλλοι. Οι άλλοι έχουν τα προβλήματά τους κι εγώ τα δικά μου. Πραγματικα, αυτή την εβδομάδα δεν θέλω να ασχοληθώ καθόλου!

Αγόρασα εισιτήρια για το 3ήμερο. Ανυπομονώ να κατέβω στους γονείς μου! Τρεις μέρες, δεν πειράζει! Μόνο αυτό σκέφτομαι, ότι πρέπει να φτιάξω τη βαλιτσούλα μου και να φύγω! Άσε που η μάνα μου υποσχέθηκε βόλτα στα Χανιά για να δούμε τον πατέρα να “σκοποβολεί”(έχει πάρει και χαλκινο μετάλιο, αμ πως!)

Και στο διαδικτυακό μου σπιτάκι όμως, με περίμεναν εκπλήξεις και χαμόγελα! Με περίμενε μία απίθανη προταση από τον Σεφ- Γκρέκο (που αν δεν ήταν Σεφ, θα ήταν διακοσμητής σίγουρα!) και ένα υπέροχο σχέδιο του σπιτιού μου!! Μη σου πω ότι μπήκα και στη διαδικασία να σκεφτώ πως θα γινόταν να ακυρώσω την παραγγελία του καναπέ μου! Διάβασα το σχόλιο σε ώρα αιχμής στο γραφείο και ήθελα να σηκωθώ και να αρχίσω να χοροπηδάω! Δεν ξέρω κατά πόσο μπορώ να σου μεταφέρω τον ανθουσιασμό μου, εύχομαι να ήμουν καλύτερη με τις λέξεις!Προσπαθώ να πω πόση σημασία έχει για μένα αυτό το Διαδικτυακό Σπιτάκι μου, πόσο χαίρομαι που καποιοι ακούνε τι έχω να πω, πόσο χαίρομαι που γράφω εδώ ,και πόσα άλλα “πόσο” μπορώ να χρησιμοποιήσω….!!

“Όλα είναι ωραία”. Αυτή τη στιγμή, σε αυτό το στάδιο, όλα είναι όμορφα. Άλλωστε, τα παράπονα και οι “πτώσεις” και οι φρίκες και οι φάσεις δεν θα σταματήσουν ποτέ να υπάρχουν. Όλα στο πρόγραμμα είναι, λέω συνήθως. Απλά στο δικό μου πρόγραμμα αυτής της εβδομάδος, μέχρι του Αγίου Πνεύματος θα χαμογελάω!

Υ.Γ: Πανί με πανί είμαι ακόμη, αλλά δεν πτοούμαι με τίποτα!

Κάτοψη

Τελικά ειναι χάλια να δουλεύεις την Κυριακή, βρε παιδί μου. Αλλά είπα σήμερα να  δημοσιεύσω τις χθεσινές προσπάθειές μου για αναπαραγωγή του σπιτιού μου ως κάτοψη. Μου ζητήθηκε άλλωστε!

Λοιπόν, αναφέρω πριν δεις τις φωτογραφίες ότι ουδεμία σχέση έχω με το αρχιτεκτονικό σχέδιο.  Έτσι, για να έχεις στο μυαλό σου τι θα δεις ακριβώς. Οι υπόλοιπες σημειώσεις μετά.

20-5-07-001.jpg 

Εδώ είναι όλο μαζί (κλικ για μεγαλύτερη φωτό). Και επειδή είμαι σίγουρη οτι δεν βλέπεις τίποτα, στο δινω και με λεπτομέρειες.

κεντρικη εισοδος.jpg

μπανιο.jpg

κουζίνα.jpg

υπνοδωμάτιο.jpg

σαλόνι.jpg

Όσο και να προσπάθησα, η φωτογραφάι τουσ αλονιου μου βγήκε θολή. Τράβηξα τουλάχιστον 20 φωτογραφίες και ήταν όλες άθλιες.

Καταλαβαίνεις βέβαια ότι πολλά πράγματα είναι υπερμεγέθη, και πολλά μικροσκοπικά. Τι να κάνω, είπαμε σχέδιο δεν ξέρω! Ό, τι μπορούσα έκανα!! Από αναλογίες σκίζω πάλι!!! Εντωμεταξύ, από τη φούρια μου να καταφέρω να σχεδιάσω τα του εσωτερικού χώρου, δεν με έφτασε το ηλίθιο Α4 να ζωγραφίσω και το μπαλκόνι! Αλλά δεν πειράζει γιατί το μπαλκόνι θα αποτελέσει ξεχωριστό ποστ από μόνο του. Επίσης, αν και το σχέδιο δείχνει ότι το υπνοδωμάτιο είναι πιο μικρό από το σαλόνι, εντούτοις είναι ακριβώς τα ίδια. Και αυτό γίνεται επειδή έχουν “φάει ” λίγο από το μπαλκόνι για να βγουν ισομεγέθη τα 2 δωμάτια. Στο σαλόνι υπάρχουν όλα κι όλα 2 κουτιά, μία φωτοστήλη και ένα στεροφωνικό. Σύντομα θα εφαρμόσω και το κόλπο με τις εφημερίδες για να δω τις διαστάσεις του καναπέ. Αλλά η Κυριακή είναι “Μέρα φασίνας” οποτε με περιμένουν κάτι χλωρίνες, σκούπες και σφουγγαρίστρες μόλις επιστρέψω από τη δουλειά.

Πάντως, για άσχετη στο σχέδιο  δεν τα πήγα  και άσχημα με την κάτοψη , ε ;

Αναρτήθηκε στις thought of the day. 18 σχόλια »

Απορία

…Αν πηγαίνεις το πρώι στις 9 στη δουλειά σου ενώ οι υπόλοιποι σκάνε κατά τις 12

…Αν όλοι σου ζητάνε να κανεις τη δική τους δουλεια για να διαβάσουν αυτοι εφημερίδες(αυτό δε στο λένε)

…Αν  φτιάχνεις και 8 καφέδες για επισκέπτες (δεν περιλαμβάνεται στην εργασία σου)

…Αν φακελώνεις μαλακίες για 4 ώρες κάθε μέρα για να κάνουν ωράιο image οι συνάδελφοί σου

…Και Αν  σου έχουν δώσει την ευθύνη των δημοσίων σχέσεων για ένα μικρό τομέα (νομίζω τελικά για να παρηγοριέσαι για τις υπόλοιπες ανοησίες που κάνεις κάθε μέρα)

ΤΙ  ΕΙΣΑΙ;

Μαλάκας.

ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ;

(Εκδοχή 1)

Τίποτα. (Ακόμη πιο μαλάκας)

(Εκδοχή 2)

Φεύγεις. (Και μένεις άφραγκος)

“Απ’την Κοκό και την Κική ποια να διαλέξω;”

Αναρτήθηκε στις thought of the day, Γκρίνιες. 14 σχόλια »

Φωτογραφίες σπιτιού Ν.1

Ουφ! Είχα φάει ένα τρομερό κόλλημα αυτές τις μέρες.. Συνειδητοποιώ μία ωραία πρωία ότι έχω χάσει το USB της ψηφιακής μου. Ξενέρωσα. Τρεις μέρες το έψαχνα.Ήθελα να βγάλω φωτογραφίες να σου δείξω το σπίτι μου, όπως είναι τώρα.  Έκανα το σπίτι άνω κάτω, δεν το βρήκα πουθενά. Οπότε χθες, μέσα στο χαμό της απεργίας και όλο το δυσκίνητο των μέσων μεταφοράς, έκανα μία βόλτα στο ΠΛΑΙΣΙΟ μαζί με την ψηφιακή μου για να αγοράσω νέο καλώδιο. Μπαίνω μέσα και ζητάω ένα καλώδιο πολλαπλών χρήσεων για τη SONY μου. Και μου λέει αυτός “Ε….ξέρετε, αυτό το καλώδιο μπορείτε να το βρείτε μόνο στη SONY γιατί ειναι ειδικά και δεν τα πουλάμε χωριστα”! Να πας να χεστείς, ανόητε! Καλά, δεν του το είπα, αλλά τελοσπάντων. Ήταν πολύ αργά για να ψάξω υποκατάστημα SONY και να το προλάβω ανοιχτό , οπότε γύρισα σπίτι αποκαρδιωμένη.

Ε, και γύρω στις 11 μου έρχεται η θεία επιφώτιση. Το μοναδικό κουτί που δεν είχα ανοίξει στο σπίτι ήταν εκείνο που έχω βάλει το ηχοσύστημα για την τηλεόραση. Είχα σκεφτεί ότι θα το ανοίξω μόλις ετοιμαστεί και το σαλόνι.  Άνοιξα το κουτί και βρήκα όχι μόνο το καλώδιο της ψηφιακής, αλλά και το φορτιστή του κινητού μου που είχα χάσει και ήδη είχα αγοράσει δεύτερο. Η χαρά μου ήταν μεγαλύτερη από τη σύγχυση που όλες αυτές τις μέρες ήταν μπροστα στα μάτια μου οπότε το ξεπέρασα και πήρα φόρα. (Κάνε κλικ πάνω στις φωτο για αν βγουν μεγαλύτερες)

Θα ξεκινήσω με την κουρτίνα μπάνιου που παρήγειλλα από το εξωτερικό. Δεν είναι τίποτα ιδιαίτερο, απλά σαν γνωστό ψώνιο, ήθελα να έχω κάτι διαφορετικό από όσα κυκλοφορούν. Την παρήγγειλα από εδώ ψάχνοντας δώρο για την κοπέλα του κολλητού μου που είναι αυτού του στυλ, ένα site που το τελευταίο που περιμένεις να δεις, είναι κουρτίνες για το μπάνιο. Πως τη βλέπεις;;

home-sweet-013.jpg                               home-sweet.jpg    

Εμένα πάντως μου αρέσει πολύ. Το ζήτημα είναι τι χρώμα πατάκι μπάνιου να πάρω. Το αυτονόητο είναι κάτι σε λιλά, αλλά θέλεις να μου πεις πού μπορώ να βρω κατι τέτοιο; Λέω να μην πάρω και το πατάκι από το εξωτερικό (αυτή τη φορά). Μη μου πεις Praktiker και Makro, έχω ψάξει ήδη

Ας τα πάρω τώρα με μία πιο νορμάλ σειρά. Παρακάτω βλέπεις το χωλ ή την είσοδο ή όπως αλλιώς το λένε. Το έβαψα σομόν (και σημειωτέον, ο ιδιοκτήτης δεν είπε τίποτα, μάλλον του άρεσε πολύ).

home-sweet-016.jpg    Αυτή η φωτό είναι όπως φαίνεται όταν ανοίγεις την πόρτα.

home-sweet-017.jpg   Αυτή είναι από άλλη οπτική γωνία

Ακούω. Πως σου φαίνεται ο τοίχος καταρχήν; Δυστυχώς προς το παρόν ο υπόλοιπος χώρος παραμένει άδειος. Σκεφτόμουν να αγοράσω μεγάλα υφασμάτινα κουτιά σε ένα έντονο χρώμα, να αποθηκεύσω κάτι εποχιακά διακοσμητικά που μου περισσεύουν αφενός και αφετέρου για να κάνω μια αντίθεση.Δεν θέλω να αγοράσω κονσόλα, νομίζω ότι τα κουτιά θα είναι πιο ενδιαφέροντα(λέω να τα πάρω πετρόλ, τι λες;). Ο καθρέφτης με τις πεταλούδες υπήρχε όταν μετακόμισα και πιστεύω ότι είναι ένα πολύ όμορφο στοιχείο στο χωλ, άσε που είναι ολόσωμος (στο προηγούμενο σπίτι καθρεφτη είχα μόνο στο μπάνιο ένα μικρούλη)!!

Πάμε μια βόλτα ώς την κουζίνα.

home-sweet-003.jpg         home-sweet-004.jpg    Δυστυχώς για αυτό το μπεζάκι δεν μπορώ να κάνω τίποτα διότι βάφτηκε με ειδική μέθοδο και θα μου κοστίσει πολλά λεφτά να το αλλάξω. Επίσης δεν θέλω φωνές από τον σπιτονοικοκύρη. Θυμήσου πως ήταν όμως

Η κουζίνα μου στα χάλια της.jpg

home-sweet-006.jpg        home-sweet-007.jpg         home-sweet-005.jpg

Λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά: Βαζάκια για καφέ και ζάχαρη (μπορείς να μαντέψεις που έιναι ο καφές;) Η κουζίνα κινείται σε πράσινο και πορτοκαλί. Μακάρι να μπορούσα να αποφύγω αυτά τα κίτρινα πλακάκια αλλά είναι αναγκαίο κακό. Όσο για τους διακόπτες, τους έχω μαζέψει σε μία γωνιά του νεροχύτη προς το παρόν, για να αντικαταστήσουν τους ήδη υπάρχοντες, οι οποίοι μου προκαλούν μεγάλα προβλήματα στην παροχή του ρεύματος.Όλοι - ουδενός εξαιρουμένου, έχουν συνδεθεί “γάμα τα” - και όχι γαμάτα - και πάνε πανω- κάτω μόλις τους βάζω πρίζα!

Το αγαπημένο μου δωμάτιο είναι η κρεβατοκάμαρα.

home-sweet-009.jpg          home-sweet-010.jpg        home-sweet-011.jpg 

Η κόκκινη συρταριέρα δεν είναι μεγάλη επιτυχία;; Ε;Ε; Μου την έκαναν δώρο οι φίλοι μου στα γενέθλιά μου, αφού βέβαια τους είχα πρήξει ότι αυτή θέλω από τα ΙΚΕΑ!!! Όταν την έφτιαξα ενθουσιάστηκα! Σου λέω γούσταρα πολύυυυ! Μην παρεξηγήσεις τα χάλια της τηλεόρασης. Οφείλω να σε πληροφορήσω ότι όταν πήγαινα τρίτη Γυμνασίου, η συγκεκριμένη τηλεόραση μου είχε πέσει με τη γωνία στο κεφάλι, με τη “βοήθεια” του αδερφού μου βεβαίως βεβαίως! Εξού και το τραύμα της κατω αριστερά όπως τη βλέπεις. Για το τραύμα του κεφαλιού μου ποτέ δεν πήγα στο γιατρό. Αν έχω όντως πάθει κάτι χμμμ…θα το δούμε αργότερα!

Είδες τα κουκλάκια πάνω στο καλοριφέρ και δίπλα στην τηλεόραση;Νομίζω ότι δεν ταιριάζουν ,αλλά δεν θέλω να τα πετάξω γιατί καθένα από αυτά είναι ένα δώρο από ένα διαφορετικό άτομο. Ενθύμια..

Και τώρα η μεγάλη απογοήτευση. Το σαλόνι:

home-sweet-018.jpg                 home-sweet-019.jpg

Το άδειο, του άδειου, ώ άδειο. Το κενό του κενού ώ κενό! Στο χα πει, θα αργήσει πολύ να φτιαχτεί το σαλόνι. Έχω παραγγείλει ένα απίστευτο καναπέ- γωνία από τη SATO(τώρα βέβαια ούτε καν θυμάμαι το χρώμα του, κάτι ανοιχτό ήταν πάντως), που όμως θα παραδοθεί μέσα Ιουνίου. Τα υπολοιπα βασικά που χρειάζομαι είναι

-ένα έπιπλο τηλεόρασης

-ένα τραπέζι σαλονιού

-μια κάθετη ραφιέρα για να τοποθετήσω διάφορα

Ο καναπές μου έχει διαστάσεις 2.20 επί 2.10. Μου είπαν ότι θα ταίριαζε και ένα τετράγωνο τραπέζι αντί για ορθογώνιο που σκεφτόμουν εγώ. Τι λες;

Ωστόσο έχω κάτι πραγματάκια που θά θελα να χρησιμοποιήσω, αλλά δεν ξέρω πως

home-sweet-020.jpg   Αγαπημένη Αφίσα που έχω παραγγείλει από το site της Jessica Galbreth (έχω μία τάση προς τις νεράιδες) και δεν ξέρω που να τη βάλω

home-sweet-021.jpg    Σετ από έθνικ φωτάκια που είχα πάρει στις περσινές διακοπές μου στα Χανιά και δεν τα έχω βάλει ποτέ στην πρίζα.

home-sweet-023.jpg  Κρεμάστρα για μπουφάν και ζακέτες. Ο καλός μου λέει ότι δεν είναι σωστή σε σχέση με την όλη διακόσμηση που θέλω να κάνω στο σπίτι. Αλλά έχει το πλεονέκτημα ότι δεν πιάνει χώρο.

Το μεγάλο μου πρόβλημα είναι η διακόσμηση. Όλα τα δωμάτια τα είδες χωρίς ίχνος διακόσμησης, εκτός από κάποιες βασικές γραμμές. Το υπνοδωμάτιο, από τη στιγμή που έχει κόκκινη συρταριέρα, θα πρέπει να κινηθεί σε ανάλογους τόνους. Η κουζίνα όπως κατάλαβες θα είναι πορτοκαλοπράσινη. Το μπανιο λιλά. Το σαλόνι, δεν έχω ιδέα. Αυτό που μπορώ να σου πω είναι ότι τα χρώματα θα είναι ψυχρά καφέ και wenge.  Με τόσα που έχουν μαζευτεί τον τελευταίο καιρό, δεν έχω προλάβει να σκεφτώ.

Θέλω να μου πεις:

- Τι κουρτίνα να βάλω στο υπνοδωμάτιο; Έχω ήδη μια διάφανη λευκή όπως είδες, αλλά θελω μία πρωτότυπη ώς κύρια κουρτίνα.

- Τους τοίχους έτσι λευκούς θα τους αφήσω; Για ταπετσαρία δεν το συζητάμε, αλλα καμιά ιδέα διακόσμησης;;

Δυσκολεύομαι να τελειώσω αυτό το ποστ. Έχω πολλούς προβληματισμούς, θέλω συμβουλές διακόσμησης και ότι άλλο έχεις να μου πεις. Παρεμπιπτόντως, αυτά:

                                                                home-sweet-028.jpg

δίνουν ιδέες μεν, αλλά δε βοηθάνε και πολύ…Και τα ψάχνω όλα, πίστεψέ με!!

 ΥΓ: Τη λάμπα του υπνοδωματίου στην έδειξα;;;;

home-sweet-030.jpg

Αναρτήθηκε στις thought of the day. 26 σχόλια »

Hurray…

…το mp3 player μου αναστήθηκε! Του είχα κάνει μνημόσυνο και πάνω στις 40 μέρες μετα αποφάσισε να παίξει!! Ένα προβληματάκι βέβαια το χω με το USB του αλλά θα το λύσω. Μωρέ με αγάπησε αυτό το μηχάνημα, δεν λέω τίποτα. Λέω να βυθιστώ στη μουσική μου και να σου χαρίσω τις διαθέσεις μου…

Κάτι γνωστό για αρχή:

Three Doors Down - Be Somebody.mp3

“..cause i’m trying to be somebody, i DON’T WANT to be somebody else, this life is mine i;m living, don’t you know me, i won’t ever let you down…”

Και μετά λίγο πιο βαθιά, με λίγη περισσότερη επιθετικότητα και τρυφερότητα, βλέπω τι κάνουμε μόνοι μας:

Κλαίμε και και καλά κάνουμε

EntWine- Bleeding For The Cure.mp3

… its you who has the power to forgive
yourself..

You’re blessed to cry
As you change your point of view
And you lead your fears to burn
You’re blessed to fly
And able to return
When you’re bleeding for the cure…

Σκεφτόμαστε πολύ και τα κρατάμε μέσα μας…


cemetery of scream-the_secret_window.mp3

…In the tomb of thoughts
Sarcophagus of youth
That torments me on
The diary of my days
Written by the past
The treasure of my life
Which I hold dear
Right in here
In my heart
So deep within me
Inside of me

Ευτυχώς υπάρχει και η μουσική, my friend..Ευτυχώς. Είμαι πολύ χαρούμενη σήμερα.Χωρίς λόγο!

Πρόσκληση - Οι 29 ερωτήσεις

Τρίτη φορά λαμβάνω μέρος σε μπλογκοπαιχνίδι. Αυτή τη φορά η aa - duck μου ζήτησε να απαντήσω κι εγώ σε όλα αυτά που απάντησε και ο Προύστ. Βεβαίως πρώτα διάβασα τη δική της απάντηση. Και ξεράθηκα στα γελια, γιατί νομίζω ότι ήταν από τις πιο αστείες και αυθόρμητες που έχω διαβάσει!! Για το λόγο αυτό καθυστέρησα να δημοσιεύσω τις δικές μου, πολύ γέλιο.

Δεν έχω και την καλύτερη των διαθέσεων , αλλά θα κάνω το καλύτερο που μπορώ, εντάξει; Νομίζω ότι τουλάχιστον το χιούμορ μου έχει απομείνει!

1. Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι

Η Παρασκευή το βράδυ και ειδικά η στιγμή που σκέφτομαι ότι έχω όλο τα Σαββατοκύριακο δικο μου

2. Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωι;

Το σκουπιδιαρικο που περνάει 5.40 ακριβώς κάθε μέρα εκτός Σαββατοκύριακου να μζέψει τα σκουπίδια. Σηκώνομαι, βρίζω, ξαναπέφτω για ύπνο

3.Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;

Πριν από λίγο καιρό, όταν διάβασα ένα ποστ της κωλόγριας που ανέλυε τα σκατα. Δεν μπορούσα να σταματήσω, ακόμη και το βράδυ που γύρισα σπίτι έκλαιγα από τα γέλια!!!

4. Το βασικό γνώρισμα του εαυτού σας είναι

Να σου πω ότι δεν έχω ιδέα τι θα μου πεις? Εγώ παιδί μου αλλού πατάω και αλλού βρίσκομαι, θα ξέρω και ποιο ειναι το βασικό μου γνώρισμα;

5.Το βασικό ελάττωμά σας;

Είμαι κυκλοθυμική. Σε σημείο που οι φίλοι μου με φοβούνται όταν νευριάζω.

6. Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκια;

Στα δικά μου. Σχεδόν ποτέ δεν φταίω.

7. Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;

Με καμία ποτέ και πουθενά. Είναι μία από τις αρχές μου να μην ταυτίζομαι.

8.Ποιοι είναι οι ήρωές σας σήμερα;

Οι γονείς μου. Αν είχα περάσει όσα εκείνοι, μάλλον θα είχα πεθάνει πριν την ώρα μου..

9.Το αγαπημένο σας ταξίδι;

Λονδίνο, Λονδίνο, Λονδίνο. Λατρεύω το χειμώνα του, το μετρό του και τις “γωνιές” του.

10.Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;

Kaherine Neville (ή κάπως έτσι), έχει γράψει το “Μαγικό Κύκλο”

11. Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άνδρα;

Νά είναι σκληρός και να κρύβει την ευαίσθητη πλευρά του

12…Και σε μία γυναίκα;

Να μη μιλάει πολυ (μακάρι να ανήκα σε αυτές) και να ακούει (δεν έχω συναντήσει καμία που να διαθέτει και τις 2. Κάτι λίγο από τη δεύτερη έχω εγώ προσωπικα πάντως)

13. Ο αγαπημένος σας συνθέτης;

Κανείς. Η μουσική μου αποτελείται από χιλιάδες συνθετες. Δεν μπορώ να αρχίσω να λέω ποιους ξεχωρίζω, γιατί πολύ απλά αγαπώ τις συνθέσεις και όχι τους συνθέτες.

14. Το τραγούδι που σφυρίζετε όταν κάνετε ντους;

Τον τελευταίο καιρό τον “Shadow Of The Moon” από τους Blackmore’s Night

15.Το βιβλίο που σας σημάδεψε;

“8″.

16. Η ταινία που σας σημάδεψε;

Χμμ..Επειδή το έχω αναλύσει προγουμένως, δεν απαντώ.

17.Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;

Excuse me?Τι με πέρασες, για καμιά διανοούμενη;

18.Το αγαπημένο σας χρώμα;

Επιτέλους μία έυκολη ερώτηση. Μαύρο. Έλα να δεις τη ντουλάπα μου (και δεν το κάνω επίτηδες να φανταστείς!)

19.Ποια θεωρείτε ως σήμερα τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;

Το Βραβείο κοινού που πήρα στο Πανεπιστήμιο για την παρουσίαση ενός διαφημιστικού project με κοινωνικό μήνυμα. Ο καθηγητής ίσα που μας πέρασε, αλλα το κοινό που παρακολουθούσε είχε μείνει με το στόμα ανοικτό!!!!!

20. Το αγαπημένο σας ποτο;

Drambuie (μου αρέσει που προφέρεται ντραμπιουι και οχι ντραμπουι). Όταν το λέω με κοροϊδεύουνε βέβαια.

21.Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;

Από που να ξεκινήσω…; Μάλλον για την αξιοπρέπεια που έχασα στο παρελθόν και δεν μπόρεσα να ανακτήσω

22. Τι απεχθάνεστε περισσότερο από όλα;

Τις κατσαρίδες και ο,τιδήποτε παρόμοιο βρεθεί στην κουζίνα μου τις μεταμεσονύκτιες ώρες που κυκλοφορώ χωρίς παντόφλες από τη νύστα μου.

23. Όταν δε γράφετε ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;

Αυτή την εντύπωση σου έχω δώσει; Οτιι γράφω όλη μέρα; ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!

24. Ο μεγαλύτερος φόβος σας;

Η πραγματική μοναξιά(ο νοών νοήτω)

25. Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέμματα;

Σε περιπτώσεις που θέλω να αποφύγω κάτι ΠΟΛΥ. Συνήθως λέω αλήθειες (κι ας πονάνε)

26. Ποιο είναι το μότο σας;

“Όλα είναι στο πρόγραμμα”

27. Πως θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;

Χωρίς φόβο και πάθος

28. Αν συναντούσατε το Θεο, τι θα θέλατε να σας πει;

Τίποτα. Πρωτα θα με κατακεράυνωνε νομίζω.

29. Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε τώρα;

Το κενό. Το’χεις νιώσει ποτε;;

Αγαπητή aa-duk, νομίζω ότι δεν έχουν απομείνει και πολλοί που δεν έχουν παίξει το παιχνίδι, οπότε δεν κάνω πάσα. Εκτός να κάποιος θέλει, οπότε θα μου το πει, ε?

Αναρτήθηκε στις Προσκλήσεις. 9 σχόλια »